Jedwab

Jedwab zaczął być wytwarzany w Azji, na terenie Chin prawdopodobnie już ok. 5500 lat temu. Według jednej z chińskich legend, pewnego razu cesarzowa Leizu piła herbatę pod morwowym drzewem, aż nagle coś wpadło jej do czarki. Był to kokon, który zaczął się rozwijać, gdy chciała go wyłowić i wyrzucić. W środku znajdował się owad. Cesarzowa zauważyła, że stworzona przez niego nić nie rwie się tak łatwo, więc pomyślała, że może warto ją do czegoś wykorzystać. Ta historia występuje w wielu wersjach.

Larwy żywią się liśćmi drzew. Ten gatunek jedwabnika, który najczęściej jest wykorzystywany w przemyśle tekstylnym, lubi przede wszystkim morwy. Larwa przez ponad miesiąc je prawie bez przerwy, po czym zawija się w kokon. Włókno otrzymywane jest właśnie z tych kokonów. Sprężyste włókno białkowe wysnuwają z siebie różne owady, ale tylko nić jedwabników nadaje się do wykorzystania na skalę przemysłową.

Jedwab jest jednym z najczystszych ekologicznie włókien. Do jego produkcji nie potrzeba ani pestycydów, ani nawozów, ani jakiejkolwiek innej chemii.

Jedwab

Przypuszcza się, że jedwabnik pochodzi ze wschodnich obszarów Azji, być może z Himalajów. Dosyć szybko został udomowiony, dlatego ciężko jest określić jego dokładne pochodzenie. Tysiące lat hodowli spowodowały, że owad ten nie jest w stanie przetrwać bez opieki człowieka. Osobniki dorosłe mają zredukowane skrzydła i nie potrafią latać, są powolne, nie mają barw maskujących i nie wykazują odruchów chroniących ich przed drapieżnikami. Dlatego też jedwabnik nie występuje w naturze, jest obecnie hodowany na potrzeby przemysłu włókienniczego.
Ciekawostka: Samice jedwabników morwowych wydzielają feromon płciowy – bombikol, który może zwabić samca z odległości 10 km.


Sposób pozyskiwania włókien jedwabiu składa się z kilku etapów, w wyniku których w pierwszej kolejności powstaje tzw. jedwab surowy (gręża). Jest to gruba, szorstka nitka o nikłym połysku. W dalszej kolejności powstaje tzw. jedwab odklejony – ten, który znamy, czyli włókna cieniutkie, o pięknym połysku i delikatne w dotyku.


Główne zalety jedwabiu:

MIĘKKOŚĆ

SZLACHETNY SUROWIEC O DŁUGIEJ HISTORII I TRADYCJI

NIESAMOWITY, PRZYJEMNY DOTYK

DELIKATNY DLA SKÓRY

ELEGANCKI POŁYSK

JEDWAB MA WŁAŚCIWOŚCI OGRZEWAJĄCE W ZIMIE ORAZ CHŁODZĄCE W LECIE

PIELĘGNACJA

Ten niezwykle komfortowy i delikatny materiał wymaga delikatnej konserwacji. Pranie ręczne w specjalnych środkach do prania jedwabiu w temperaturze nie przekraczającej 30° C.  Należy przy tym pamiętać aby płyn do prania rozmieszać z wodą zanim włożymy do niej odzież. Nie należy zbyt mocno pocierać tkaniny ze względu na podatność jedwabiu na przesuw nitek w tkaninie. Jedwab należy prasować po lewej stronie przez suchą cienką tkaninę bawełnianą przy temperaturze żelazka do 110°C. Należy unikać skroplin wody aby nie pozostały po nich ślady.

Jedwab